Truth…Beauty…Freedom…Love

Panu ko ba sisimulan ang lahat ng kabangagan kong ito? Ganito na lang: Sa dinami ng nagustuhan kong tao sa UP Manila (as if namang napakarami nila…) e sa kanya lang ako nagkaganito…di ba ej?!! hehehe. So aun na nga, pinatawag ko pa talaga c ej sa bahay namin sa green pastures (of las pinas) hehe para lang mag-emote ako sa kanya– yes, i think i just poured my heart out that night..e kasi naman ung "Xa" namin ni ej e!!! He’s so nice pero i can’t help being mean to him…defense mechanism lang cguro un…pero bat ganun?!!? it’s taking me over!!!! ayoko pero nagagawa ko talaga magtaray at magkunwari na "e ano naman kung nakita kita ngaun" kahit na alam naman ng lahat na lagi ko na xang inaabangan! Bihira ko na nga lang makita tapos gaganunin ko pa… E kasi naman e!!!! kasalan niya to!!! hindi ko na nga sya pinapansin noon dahil nasa stage ako ng hindi pag-eentertain ng kahit anong possibility of meeting new people..i was isolating myself and holding back on things to aid my recovery from a tragic love story….tapos eto ka….bakit kasi nakausap pa kita!!!!!!!!! dun sa panahon na parang too late na!!!! ayan tuloy….i’m hanging by the moment…kanta ito…you’re too nice….the one that i like to hate and i hate to like….it’s too risky na…it’s starting to scare the hell out of me..bangag na talaga ako ngaun…bahala na…haay ej, sana pag nakita natin xa ulet, hindi naman ako himatayin bigla o kaya biglang itulak ko sya mula 2nd flr…grrr…pero in fairness…lunes nga birthday ko, kelangan natin gawin ang masterplan natin..hehe!!

new schoolyear…finally…nakita ko na rin ung mga friends ko na ang tagal ko na nakita since bakasyon. nung bakasyon, excited ako magpasukan; tapos ngaung eto na…bakit parang hindi ako masaya? dahil ba may mga tao pa rin akong hindi nakikita? o baka naman naubos lang ang energy ko sa pagiging masaya…haay ayoko ng ganito…tapos ang dami ko pang slightly pinagsisisihan…parang nabitin ako sa saya nung last year.lagi naman akong nabibitin sa mga bagay na masaya e…tama nga siguro— some things are just too good to last. dapat alam ko kung kelan natatapos ang isang bagay…para naman i don’t just let things slip away. napansin ko lang…pag may taong ready na magpakita ng good intentions sakin and all, pinapahirapan ko o sini-scare ko away hanggang sa ma-drain ang energy niya sakin.o kaya, pag may isang opportunity para sakin to open up and hopefully become happy whether with someone or with something, hindi ako gumagawa ng tamang move para i workout un.hanggang sa ayun, hintay ako ng hintay ng kung anu anung sign bago ako kumilos tapos biglang wala na pala akong hinihintay.and worse, pag sobrang minalas, wala na ring nag-iintay. i don’t like this trend. what there is is only here and now…and yet i did nothing…